Ο 20χρονος, που τα τελευταία τρία χρόνια μένει στο Κέντρο Προστασίας Ανηλίκων Προσφύγων της Κόνιτσας, μίλησε με ευχαρίστηση για τη χαρά του να μπει στο Πανεπιστήμιο αλλά και για τη νέα πατρίδα του, όπως χαρακτηρίζει την Ελλάδα. «Θέλω να αφιερώσω αυτή την επιτυχία στους γονείς και τα αδέλφια μου, που δεν υπάρχουν πια στη ζωή» λέει συγκινημένος.

Οταν έφτασε στην Ελλάδα ήταν 16 ετών. Αρχικά, αντιμετώπισε μεγάλες δυσκολίες. Ως «παράνομος μετανάστης» έμεινε για τρεις μήνες στα κρατητήρια του Εβρου. Επειτα περιπλανήθηκε στο κέντρο της Αθήνας. Τελικά, τον Οκτώβριο του 2012, με εισαγγελική παραγγελία φιλοξενήθηκε στο Κέντρο της Κόνιτσας. Οι υπάλληλοι του Κέντρου θυμούνται ότι μοναδικό αίτημα του Ζυλιέν ήταν να πάει σε σχολείο. Ετσι, έγραψαν τον νεαρό πρόσφυγα από την Αφρική στο ΕΠΑΛ της Κόνιτσας.

 «Οι γονείς μου, πάντα μού έλεγαν ότι το πιο σημαντικό στη ζωή είναι η παιδεία. Εγώ αυτό το κράτησα» λέει ο Ζυλιέν. Το σχολείο ήταν για εκείνον μία οικογένεια. Οι συμμαθητές και οι καθηγητές του τον αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή. Ηταν ο πρώτος μαθητής στην τάξη, κάθε χρόνο. Το απολυτήριό του γράφει 19,8.

Τον περασμένο Αύγουστο, ο Ζυλιέν έκανε αίτηση για χορήγηση προσφυγικού ασύλου. «Θέλω να νιώθω ασφαλής και να έχω διεθνή προστασία, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Γενεύης. Θέλω να προχωρήσω για να γίνω χρήσιμος και σημαντικός άνθρωπος για την κοινωνία. Να προσφέρω, όσο μπορέσω, στην Ελλάδα που με βοήθησε» τονίζει, απαντώντας στο πώς βλέπει το μέλλον του.