Την κυβερνητική απόφαση να κλείσουν σταδιακά τα κέντρα κράτησης μεταναστών και να μεταφερθούν οι περίπου 200 ασυνόδευτοι ανήλικοι σε δομές φιλοξενίας χαιρέτισαν οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, επισημαίνοντας ωστόσο την αδυναμία τους να δεχθούν και άλλα παιδιά στις ήδη ασφυκτικά γεμάτες δομές τους.

Μάλιστα, τον περασμένο Νοέμβριο και ο Συνήγορος του Πολίτη είχε ζητήσει με επιστολή του προς τον τότε υπουργό Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη να σταματήσει τη διοικητική κράτηση των ασυνόδευτων ανηλίκων από κοινού με ενηλίκους και την ταχύτερη δυνατή προώθησή τους σε δομές πρόνοιας. Σημειώνεται ότι οι δομές φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων, προσφύγων και μεταναστών φθάνουν μόλις τις 10 και οι θέσεις που διαθέτουν - και αυτή τη στιγμή είναι καλυμμένες - δεν ξεπερνούν τις 313.

Η ΑΡΣΙΣ. Τρεις ξενώνες φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων - αιτούντων άσυλο (στο Ωραιόκαστρο, την Αλεξανδρούπολη και τη Μακρινίτσα Βόλου) λειτουργεί η κοινωνική μη κυβερνητική οργάνωση ΑΡΣΙΣ. Οπως εξηγεί η συντονίστρια των τριών ξενώνων Ιρις Πανδίρη, οι τρεις δομές έχουν τη δυνατότητα να φιλοξενήσουν συνολικά 82 ανήλικα. «Δηλαδή 30 αγόρια, ηλικίας 12 - 18 ετών στη Μακρινίτσα και άλλα 30 στο Ωραιόκαστρο. Επιπλέον στην Αλεξανδρούπολη υπάρχει η δυνατότητα στέγασης 22 παιδιών, τα οποία αναμένεται να μεταφερθούν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου δηλαδή υπάρχουν μέλη των οικογενειών τους».

«Η κατάσταση στις δομές φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων είναι οριακή. Οι ανάγκες των δομών καλύπτονται από τη χρηματοδότηση, την οποία λαμβάνουμε μεταγενέστερα. Εμείς όμως πρέπει να καλύψουμε τις καθημερινές ανάγκες των ανηλίκων σε πραγματικό χρόνο. Δεν μπορούμε να ταΐσουμε τα παιδιά ύστερα από πέντε μήνες που θα πάρουμε τη χρηματοδότηση. Πρέπει να το κάνουμε τώρα και γι' αυτό λειτουργούμε επί πιστώσει» υποστηρίζει η κυρία Πανδίρη.

Τα παιδιά που φιλοξενούνται στις δομές της ΑΡΣΙΣ είναι παιδιά - τράνζιτ, ανήλικοι δηλαδή που προέρχονται από εμπόλεμες χώρες και γι' αυτά η Ελλάδα είναι ένας ενδιάμεσος σταθμός. «Πρόκειται κυρίως για παιδιά από το Αφγανιστάν, τη Συρία, το Μάλι, την Ακτή του Ελεφαντοστού και λιγότερο το Πακιστάν. Κάποια από αυτά εντάσσονται στα διαπολιτισμικά σχολεία της χώρας μας. Κάποια άλλα βρίσκονται σε διαδικασία επανένταξης στις οικογένειές τους που βρίσκονται σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα».

Οπως τονίζει η κυρία Πανδίρη, η απόφαση να φύγουν οι ανήλικοι από τα κέντρα κράτησης μόνο θετική μπορεί να χαρακτηριστεί. Ωστόσο, θα πρέπει να υπάρχει ένας σχεδιασμός που χρειάζεται χρόνο και πόρους καθώς οι υπάρχουσες δομές είναι υπερπλήρεις. «Δεν θέλουμε να βρεθούμε σε μια κατάσταση όπου αυτά τα ασυνόδευτα παιδιά θα βρεθούν στον δρόμο, θέτοντας τον εαυτό τους σε καθημερινό κίνδυνο μόνο και μόνο για να εξασφαλίσουν ένα πιάτο φαγητό. Γι' αυτόν τον λόγο θα κάνουμε κάποιες προτάσεις στο υπουργείο».